W związku z aktualną sytuacją epidemiologiczną związaną z dalszym rozprzestrzenianiem się koronawirusa SARS-CoV-2 wywołującym chorobę COVID-19, na podstawie wcześniejszych rekomendacji Premiera Mateusza Morawieckiego, Minister Sportu i Turystyki Danuty Dmowskiej-Andrzejuk oraz kolejnymi decyzjami władz lokalnych, mając na względzie bezpieczeństwo uczestników Zarząd PTTK Oddział Ziemi Brzeskiej podjął decyzję o odwołaniu wszystkich imprez wynikających z oddziałowego kalendarza imprez.

Decyzja obowiązuje do odwołania.

WIELKA SOWA 1. 02. 2020 r.

Najwyższy szczyt Gór Sowich 1015 m. n.p.m.

 

Już po raz kolejny dzieci i młodzież ze Szkolnego Koła Krajoznawczo Turystycznego „WŁÓCZYKIJE” przy Szkole Podstawowej w Lubszy i w Dobrzyniu spotkali się na szlaku w Górach Sowich.

Wędrówkę rozpoczęliśmy od Przełęczy Walimskiej, następnie niebieskim szlakiem dotarliśmy na szczyt Gór Sowich z jej najwyższym wzniesieniem – Wielką Sową położonym na wysokości 1015 m n.p.m. Towarzyszyły nam niełatwe warunki pogodowe – snujące się wysoko nad szczytami gęste mgły i wiejący wśród drzew wiatr wzbudzały szacunek do przyrody. Częściowo oblodzony szlak, pozostałości śniegu, grząski grunt były próbą wytrwałości dla nas i naszych ubrań. Grupę prowadził przewodnik górski p. Marian Stachuła, który opisywał nam piękno gór jednocześnie dbając o nasze bezpieczeństwo wskazywał zagrożenia jakie wiążą się z wędrówkami górskimi. Po dotarciu na szczyt, był czas na posiłek, coś słodkiego i ciepłego. Następnie pokonanie 25 metrów schodów wieży widokowej na Wielkiej Sowie pozwoliło nam obejrzeć panoramę roztaczających się Gór Sowich i okolic. Po odpoczynku i uwiecznieniu tych chwil na wspólnej fotografii rozpoczęliśmy dalszą wędrówkę w stronę położonej u podnóży Gór Sowich miejscowości Rzeczka.

Odpoczęci, z pełnymi brzuszkami radośnie ruszyliśmy w dół. W trakcie zejścia był czas na zabawy śnieżkami i ślizgi na pokrytym lodem szlaku. W tym dobrym nastroju dotarliśmy do schroniska górskiego „Orzeł”, gdzie mieliśmy dłuższy postój, czas na odpoczynek, ciepły napój i posiłek. Jest to też miejsce widokowe, z którego roztacza się przepiękna panorama gór. Przytulne wnętrze schroniska trochę nas rozleniwiło, ale nie zabrało zapału do zejścia na dół, bo tam czekała na nas górka na zjazdy na sankach. No cóż, liczyliśmy na lepsze warunki do zjazdów, ale jak się nie ma tego co się lubi, lubi się to co się ma! Śniegu wystarczyło na trochę białego szaleństwa. W dobrych nastrojach, zmęczeni i mokrzy wsiedliśmy do autokaru. Po przebraniu się w zmienną odzież ruszyliśmy w drogę powrotną do domu.

Bardzo dziękuje przewodnikowi górskiemu p. Marianowi, opiekunom nas wspierających formalnie i nieformalnie p. Robertowi Michalak, p. Marcinowi Haręza, p. Grzegorzowi Wadówka, którzy wspierali mnie podczas tej wędrówki i czuwali nad jej właściwym przebiegiem

Drodzy członkowie SKKT „WŁOCZYKIJE” serdecznie Wam dziękuję za wspólną wyprawę i towarzystwo na tym trudnym szlaku. Za wzajemną pomoc okazaną wobec siebie, życzliwość, zrozumienie, zabawę, radość, za każdy uśmiech, za współpracę z opiekunami i przewodnikiem. Jestem dumna, że reprezentujecie nasze szkolne koło PTTK. Niebawem kolejna przygoda!

Z pozdrowieniami i ciepłym uśmiechem – opiekun SKKT - Renata Wadówka.

 
Z życia PTTK
ryczyn_2011_07.jpg